Arz Olunur Mu Arz Ederim Mi?
Bir cumartesi sabahı, Kayseri’nin o soğuk, ama yine de içimi ısıtan havasında, kafamda yalnızca bir soru vardı: Arz olunur mu arz ederim mi? İnanın, başlamak hiç bu kadar zor olmamıştı. Hayatımda bir dönüm noktasıydı belki de. Çoğu zaman bir kelimeye bu kadar takıldığımı düşünmemiştim. Ama o gün, belki de sadece o an, dilimden dökülecek bir kelime, hayatımın en önemli cümlesi olacaktı.
Birçok insan bu tür küçük detayları fazlasıyla önemsiz bulur. Ne fark eder ki, arz olunur ya da arz ederim demek? Ama işte ben, her zaman o ince çizgilere takılan, kelimeleri en doğru şekilde kullanmaya çalışan biriydim. Hatta bazen çok fazla düşünürdüm, neyi nasıl söylediğimi, neyi nasıl ifade ettiğimi. Ama o sabah, içimde bir şey vardı, belki de “yapmalı mıyım” ya da “yapabilirim” arasındaki belirsizlik. İşte tam o anda, “arz olunur mu arz ederim mi?” sorusunun cevabını bulmak zorundaydım.
O Anı Hatırlıyorum: Karar Anı
O sabah, belki de hayatımın en önemli kararını vermek üzereydim. Bir iş görüşmesine gitmek üzere evden çıkarken, Kayseri’nin şehrin merkezindeki sokaklarında adımlarım ağırlaşmıştı. O kadar heyecanlıydım ki, kalbim neredeyse yerinden çıkacak gibi atıyordu. Hani böyle bir anda insanın içinde “tamam, yapabilirim” dediği bir güven olur ya, işte ben de öyle hissediyordum. Ama sonra bir şey oldu. O sabah, düşüncelerimin içinde kaybolmuşken birden parlayan o küçük anı hatırladım.
Bir zamanlar, kaybolmuş hissettiğim bir dönemde, birine bir şey söylemek isterken, birden kelimelerin doğru gelmemesi bana çok zor gelmişti. O anın üzerine düşündükçe, doğru kelimeleri bulamıyordum. Kaygı, belirsizlik, ne yapacağımı bilememe hali… O zaman, bu küçük kelime ikilemi bana bir anlamda geçmişimi hatırlatıyordu. Arz olunur mu arz ederim mi? Bu soru sadece dilde değil, yaşamda da benzer bir belirsizliğin simgesiydi.
Görüşme Öncesi Bir An: Zihnimdeki Çıkmaz Sokak
İş görüşmesine gitmeden önce, Kayseri’nin sabah serinliğinde adımlarımın yankısı hala kulaklarımda çınlıyordu. O kadar kararsızdım ki! Bir anda dilime takılan arz olunur mu arz ederim mi? sorusu, aslında bana şunu hatırlatıyordu: Kendi yolumu çizip, hayata adım atarken, bu ince detayları bir kenara bırakmam gerekirdi. Ama nasıl?
İçimdeki heyecan, o anlarda yerini korkuya bırakmıştı. O kadar çok düşünüyordum ki… “Ne diyeceğim?”, “Ne olacak?”, “Bunu söylemeli miyim?”, “Yoksa daha mı iyi olur?” Bir yanda cesaret, bir yanda bu derin belirsizlik. İşte hayat, böyle minik kararlarla dolu. O sabah, bir anda dilimde bu kelimeler geçerken, içimden “Bu, bana ait bir şey olmalı” dedim. Yani, ben birine, kaygılarımı geride bırakıp, kendi duygularımı ifade etmek istiyordum.
Arz Olunur Mu Arz Ederim Mi? Bir Tereddüt
Görüşmeye girmeden önce içeriği düşündüm. Konuşmalar, görüşmeler bazen gerçekten insanı fazlasıyla zorlayabiliyor. Ve orada, karşımdaki kişiye kendimi ifade etmek, o kadar basit bir şey gibi görünse de bir anda çok büyük bir anlam taşıdı. Hani o küçük bir kelimeyi doğru seçmek, sadece bir dil hatasından öte, hayatınızdaki o anı doğru anlatmak demekti. Arz olunur demek, bir yere kadar resmi bir ifade olabilirken, arz ederim demek, daha samimi, daha içten bir teklifti. Ama ne yapmalıyım? Resmi mi olmalıydım? Yoksa samimi, rahat mı?
İçimdeki kararsızlık beni yiyip bitiriyordu. Kaygı mı? Belki. Ama bir yandan da bir şeylere cesaret edebilme düşüncesi vardı. Belki de bu karmaşık kelimeler, en sonunda, duygularımı en iyi anlatan şeyler olacaktı. Ben de bu anı geçmişteki o hüsranlardan ve kırgınlıklardan çıkmak için bir fırsat olarak gördüm.
Sonunda O Cümle Duyuldu: Arz Ederim!
Ve sonra geldi o an. Kararımı verdim. Gözlerimle odadaki her ayrıntıyı inceledikten sonra, derin bir nefes aldım ve cümleyi kurdum: “Arz ederim.” O an, içimde bir rahatlama hissettim. Her şey bir anda hafifledi. Arz ederim demek, ne kadar doğru ve içtendi. Hiçbir tereddüt yoktu. O kelime, sadece kelimelerden ibaret değildi. O an, içimdeki tüm duyguları ifade etmiştim.
Gerçekten de bazen kelimeler, insanın içindeki karmaşayı dışarıya yansıtan en güçlü araçlar olabilir. Bu kadar basit bir soru, o kadar çok duyguya yer açtı ki, içinde bulunduğum anı bir şekilde anlama çabasıydı. Arz olunur demek, gerçekten mesafeyi artırır. Ama arz ederim demek, kalpten bir şeyi paylaşmaktır.
Sonuç: Bazen Basit Sorular Büyük Değişiklikler Yaratır
Ve bir gün, Kayseri’nin sıcak sokaklarında, gözlerim parlayarak, adımlarımı atarken, içimden şunu düşündüm: Arz olunur mu arz ederim mi? sorusu, bir kararın simgesiydi. Bazen kelimeler bile, içinde taşıdıkları duygularla bir insanın hayatını değiştirebilir. Bu kadar küçük bir soru, o kadar büyük bir anlam taşıyabilir. Çünkü kelimeler, bazen içindeki en derin duyguları açığa çıkaran birer köprüdür.
O sabah, o kelimenin etkisini düşündüm. Bazen basit bir soru, hayatta ne kadar büyük değişimlere yol açabilir. O an, o sorunun cevabı bana cesaret verdi. O kelime, sadece dilde değil, kalbimde de yankılandı. Ve hayatımda yeni bir sayfa açarken, dilimden dökülen o basit ama içten “arz ederim” cümlesi, sonunda bana çok şey öğretti.