Ayetel Kürsi Gece Okunursa Ne Olur?
Bir gece, Kayseri’nin sessizliğinde, evimin küçük odasında yalnızdım. Dışarıda kar yağarken, pencere camlarında damlaların birikmesini izliyordum. İçimde garip bir huzursuzluk vardı, belki de bir şeylerin eksik olduğunu hissediyordum. Son zamanlarda içimi saran bu boşluk, sanki her an büyüyüp her şeyimi yutacakmış gibi geliyordu. Ama o gece, bir şekilde bir şeyin değişmesi gerektiğini biliyordum. Ne kadar birikmiş olursa olsun, içimdeki o boşluğu bir şekilde doldurmam gerekiyordu.
Geceye Sığan Huzur Arayışı
Saat gece yarısını geçmişti. Havanın soğukluğu, içimdeki duygusal boşluğu daha da derinleştiriyordu. Yalnızdım ve bir şeyler yapmak, içimdeki huzursuzluğu atmak istiyordum. O an aklıma Ayetel Kürsi geldi. Çocukken annem hep gece yatmadan önce Ayetel Kürsi okuduğundan bahsederdi. “Gece okunursa, koruma altına alır insanı,” derdi. Bu sözler, yıllardır aklımda bir köşe de bekliyordu.
Daha önce ne kadar hissettiğimi bilmesem de o gece, Ayetel Kürsi’yi okumaya karar verdim. Belki de içimdeki kaybolan güveni yeniden bulmam gerekiyordu. Gözlerimi kapattım ve kendimi bu kutsal sözlerin büyüsüne bırakmaya karar verdim.
Ayetel Kürsi’nin Sözleri
Kelimeler her zaman güçlüdür ama o gece Ayetel Kürsi’nin her bir harfi, içimde yankı uyandırıyordu. Başımı örtüp dua ederken, yavaşça ve içimden gelerek okumaya başladım. Her kelime bir adım, her adım biraz daha huzura yaklaşıyor gibiydim. O kadar yoğun bir içsel boşluk hissi vardı ki, neredeyse her kelimeyi derinlemesine hissettim.
“Allah, O’ndan başka hiçbir ilah yoktur. Diridir, kaimdir…”
İlk okumada, gerçekten ne hissettiğimi tarif etmek zor. Yavaşça bu kelimeler beni sarıp sarmalayacak gibi gelmeye başladı. Sanki ilk kez bir yerde gerçekten güvende hissettim. Her şeyin geçici olduğunu, kaybolan ne varsa yerine yenisinin geleceğini düşündüm.
Geceyi Bir Başka Hissederek Geçirmek
O gece, Ayetel Kürsi’yi okuduktan sonra sadece bir huzur hissetmedim, aynı zamanda bir anlamda kendimi yeniden bulduğumu fark ettim. Sanki her şeyin bir amacı vardı ve her şeye bir yerden başlanması gerekiyordu. İçimdeki kaybolan şeylerin, gerçekten doğru zamanda yerini bulduğunu düşündüm. Geceyi yatakta geçireceğimi düşündüğümde aslında o geceyi bir başka şekilde geçirmek, bir tür huzuru kendi içimde bulmak, bana başka bir bakış açısı kazandırdı.
Ayetel Kürsi’nin etkisini hemen hissetmek, belki de ilk kez o kadar net oldu. Başka bir gece, başka bir zamanda denemiş olsaydım belki de bu kadar anlamlı olmayacaktı. Ama o an, o gece, bana bir şeyler öğretti. Huzursuzluk, yalnızlık ya da kaybolmuşluk duygusunun geçici olduğunu, her şeyin bir çözümü olduğunu… Belki de gerçek güveni bulmak sadece kalbini açmakla, doğru kelimeleri doğru zamanda duymakla ilgiliydi.
İçimdeki Boşluk
Gece boyunca Ayetel Kürsi’yi okudukça içimdeki boşluk bir nebze daha azaldı. Huzursuzluğum yavaşça gitmeye başladı. Bir zamanlar içimi saran kaybolmuşluk hissi yerini daha derin bir huzura bırakıyordu. Zihnimdeki karmaşa, dışarıdaki kar yağışı gibi bir şeydi; yavaşça, dingin bir şekilde dağılıp kayboluyordu. O gece, sadece bir dua etmenin ne kadar güçlü bir şey olduğunu fark ettim. Hiç beklemediğim bir şekilde, Ayetel Kürsi’nin bana sunduğu güçle yeniden toparlandım.
Yalnızlık, kaybolmuşluk veya bir şeylerin eksikliği gibi hisler, bazen yalnızca içsel bir arayışın sonucu olabilir. Her gün hızlıca geçip giderken, bir an durup içimize bakmak, belki de ihtiyacımız olan gerçek huzuru getiriyordur. Bunu o gece anlamıştım. Ayetel Kürsi’yi gece okumak, sadece bir dua etmekten çok daha fazlasıydı. Bir yolculuk gibiydi. Zihnimdeki fırtına sona erdi ve sakinleşen bir deniz gibi, içimdeki huzur da yerini buldu.
Sonuç: Bir Fırtınadan Sonra Gelen Huzur
O geceyi hiç unutmayacağım. Ayetel Kürsi’yi okuduktan sonra hissettiklerim, beni yalnızca ruhsal olarak değil, duygusal olarak da yeniden doğurttu. Geceyi anlamlı kılan yalnızca gece değil, aynı zamanda her kelimenin içinde bulduğum derin anlamlar ve huzurdu. O gece Ayetel Kürsi’nin gücünü hissetmek, kaybolan bir şeyin yerine yenisinin konması gibiydi. Bunu sadece bir dua olarak değil, içsel bir iyileşme olarak hatırlayacağım.