Selim İsmi Kur’an’da Geçiyor Mu? Bir İsim, Bir Hayat, Bir Sorunun Hikâyesi
İlk Sorunun Başlangıcı: Selim’in Adı
Kayseri’nin eski sokaklarında yürürken, akşam güneşi bana her zaman başka bir dünya sunar. O gün de öyleydi. Gözlerimde, bir anlığına kaybolan bir ışık vardı. O ışığın ardından, başka bir soruya dalmıştım: Selim ismi Kur’an’da geçiyor mu?
Hikâyemi anlatmaya başlamadan önce, biraz daha geriye gitmek istiyorum. Bu soru bana, yıllar önce, hayatımda çok önemli bir yere sahip olan birini hatırlatmıştı. Adı Selim’di. Onun adı, bana hem huzur veren hem de bir dönem kalbimi kıran bir isim olmuştu. Ama işte, o ismin Kur’an’da geçip geçmediğini bilmemek, hem bir soru işaretiydi, hem de bir arayış. Selim’i hatırladıkça içimde o soru daha da büyüyordu.
Hatırladığım Selim: İçimdeki Çelişkiler
Selim’i hatırlayınca, hala hissettiğim çelişkiler içimi kaplar. O, her zaman sakin, her zaman nazik ve her zaman güven veren bir insandı. Kayseri’nin her köşesini, her sokağını ezbere bilen, gülüşüyle çevresindeki herkesi rahatlatan biri. Ama o gülüş, bana bir zamanlar kırık bir kalbi hatırlatmıştı. Selim, adını duyduğumda içimde hem bir sıcaklık, hem de hafif bir acı beliriyordu.
Selim’le birkaç yıl önce tanışmıştım. İkimiz de aynı mahallede yaşıyorduk, fakat bir şekilde yollarımız ilk kez bir kütüphanede kesişti. O gün, kitapların arasında bulduğumuz huzur, bir süre sonra yerini başka bir huzura bırakmıştı. O, bana hayatın ne kadar basit ve sade olabileceğini öğretmişti. Her şey bir bakış açısına, bir anlayışa bağlıydı.
Ama bir gün, bir şey değişti. O gülümseme kayboldu ve yerine, hiçbir şeyin tam olarak doğru olmadığı bir his doğdu. Selim’in hayatına dair bazı parçalar eksikti ve ben o eksikliklerin ne olduğunu anlamaya çalışıyordum. Birbirimize olan bağımızın kopması, sanki bir hikâyenin sonu gibiydi. Ama her şeyin tam ortasında, bir soru vardı: Selim ismi Kur’an’da geçiyor muydu?
O Sorunun Peşinden: Arayış
O günü hatırlıyorum; kalbimde nasıl bir heyecan vardı. Belki de her şeyin kaybolmuş olduğuna inanırken, bir türlü bulamadığım huzuru bulma arayışıydı beni harekete geçiren. Selim’in adı, bana sadece bir insanı değil, bir soruyu hatırlatıyordu. Bu, çok basit bir soru gibi görünüyordu ama benim için bir o kadar önemliydi. Belki de o sorunun cevabını bulmak, Selim ile olan ilişkimdeki eksik parçaları yerine koymama yardımcı olacaktı.
O akşam, bir şekilde her şeyin doğru olacağına dair bir umut doğmuştu içimde. İslam’ı öğrenmeye başladığımda, Kur’an’ın her kelimesinin, her harfinin derinliğini hissetmeye başlamıştım. Ama bu isim, beni sürekli düşündürüyordu: Selim ismi Kur’an’da geçiyor muydu?
Bu soruyu daha fazla erteleyemedim. O akşam, bilgisayarımı açıp Kur’an’da geçen isimleri araştırmaya başladım. İçimde büyüyen bir heyecan vardı; belki de bu sorunun cevabını bulmak, o kaybolan huzuru geri getirebilirdi. Ama her geçen dakikada içimdeki belirsizlik, hayal kırıklığına dönüşüyordu. Sonunda bulduğum sonuç, beni hem şaşırtmış hem de biraz hüsrana uğratmıştı. Selim ismi, Kur’an’da doğrudan geçmiyordu. Bu, belki de bir yanılgıydı, ya da belki sadece kalbimde oluşturduğum bir hayaldi. Ama, ne olursa olsun, o soruyu sormak bana bir anlam katmıştı.
O Sorunun Ardında: Hayal Kırıklığı ve Umut
Bunu öğrendikten sonra içimde bir hayal kırıklığı hissettim. Belki de, bir an için her şeyin farklı olacağına inandım. Ama sonra düşündüm: Gerçekten bu soru önemli miydi? Selim’in isminin Kur’an’da geçip geçmemesi, bizim ilişkimize dair bir şey ifade eder miydi? İçimdeki insan tarafı, bu sorunun bir anlamı olmadığını düşündü. Çünkü Selim, sadece bir isim değildi. Onun adı, zaman içinde yaşadığımız anı, paylaştığımız değerleri simgeliyordu.
Ama içimdeki mühendis şöyle diyor: Bunu daha bilimsel, mantıklı bir şekilde düşün. O zaman bu sorunun cevabının ne kadar önemli olduğunu anlarsın. Gerçekten de, belki de isimlerin, anlamların ötesinde bir şeyler vardı. O an, içimdeki insanın tekrar devreye girmesi gerektiğini düşündüm. O anın anlamını aramalıydım. Bu, Selim ile olan ilişkimin veya yaşamımın geleceğiyle ilgili önemli bir soruydu.
O hayal kırıklığının ardından, bir umut doğdu. Bazen, hayatın anlamı, bir isimde veya bir soruda gizli değil, birbiriyle paylaştığımız o samimi anlarda saklıydı. Belki de Selim isminin Kur’an’da geçmemesi, onun hayatımdaki yerini değiştirmezdi. Bunu öğrendikten sonra, birden içimde yeniden bir huzur buldum. Sorunun cevabını bulamamak, aslında bir şey kaybetmek değildi; aksine, hayatın anlamını sorgulamak, her zaman yeni bir umut ve yeni bir anlayış yaratabilirdi.
Sonuç: Selim’in İsmi, Benim İçimde
Selim’in ismi, benim için sadece bir soru değil, aynı zamanda bir yolculuktu. Kayseri’de, akşam güneşiyle birlikte düşüncelerimi toparlarken, bu yolculuk bana şunu öğretti: Hayat, bazen sorularla, bazen hayal kırıklıklarıyla, ama en çok da umutla şekillenir. Selim’in adı, Kur’an’da geçmiyor olsa da, her şeyin ötesinde, içimdeki anlamıyla yaşamaya devam ediyor. Belki de isimler, sadece harflerden ibaret değildir; onlar, yaşamımızdaki duyguların ve anıların birer yansımasıdır.
O yüzden, bir gün yine Selim’i düşündüğümde, içimdeki insan tarafı gülümseyecek. Çünkü her isim, bir hayatın, bir yolculuğun parçasıdır. Selim’in adı, Kur’an’da olmasa da, benim hayatımda her zaman özel bir anlam taşıyacak.